Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΝΙΚΑ!

ΤΕΤΑΡΤΗ 21 ΓΕΝΑΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΔΙΚΕΙΟ ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΗ!

ΔΙΚΑΖΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

ΟΛΟΙ- ΕΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 21-1 ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.30 ΣΤΗΝ ΠΔΕ ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΗ

και στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ 13.00 ΤΩΝ ΕΛΜΕ ΚΑΙ ΣΕΠΕ

(για τους συναδέλφους/ισσες που δεν μπορούν να μεταβούν στην Τρίπολη)

Να σταματήσουν οι διώξεις σε όλες τις Διευθύνσεις.

Να καταργηθεί το θεσμικό πλαίσιο για την αξιολόγηση.

Να καταργηθεί - να μην εφαρμοστεί το νέο Πειθαρχικό .

(3ωρη στάση της ΟΛΜΕ και 3ωρη στάση της Ε΄ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής)

Να σημάνει συναγερμός! Στις 21 Γενάρη στην Τρίπολη δικάζονται στο πρόσωπο των εκπαιδευτικών το δικαίωμα στην απεργία κι ο αγώνας αγώνα για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία.

Την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2026,  πραγματοποιείται στην Τρίπολη το πρώτο πειθαρχικό νεοδιόριστων εκπαιδευτικών. Στο Α΄ τμήμα του Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΠΔΕ Πελοποννήσου καλούνται σε ακρόαση και απολογία, τρεις συναδέλφισσές μας από τη Λακωνία, που συμμετέχουν στην Απεργία Αποχή. Αμέσως μετά συνεδριάζει ένα 3μελές πειθαρχικό συμβούλιο -χωρίς εκπροσώπους των εκπαιδευτικών- και θα πάρει απόφαση! 

Οι συναδέλφισσες είναι απεργοί, συμμετέχουν σε μια συλλογική απεργιακή δράση του κλάδου, υλοποιώντας συλλογικές αποφάσεις του (Ολομέλεια Προέδρων 1ης Απριλίου 2024, 93η και 94η Γ.Σ. ΔΟΕ) και καμία ποινή δεν μπορεί να τους επιβληθεί!

Η παραπομπή σε πειθαρχικό συναδέλφων/ισσών που απεργούν είναι πράξη παράνομη! Η διοίκηση παρανομεί εσκεμμένα για να μας εκφοβίσει! Αυτό συμβαίνει και σε αυτή την περίπτωση και απαιτούμε την απόλυτη δικαίωση των συναδελφισσών! Δεν τίθεται στην προσωπική άποψη του κάθε μέλους του πειθαρχικού συμβουλίου η δίωξη ή όχι ενός/μιας απεργού, αντιθέτως είναι παράνομη! 

Υπενθυμίζουμε στο πειθαρχικό συμβούλιο Πελοποννήσου και σε κάθε άλλο πειθαρχικό συμβούλιο που θα τολμήσει να καλέσει ενώπιον του απεργούς, τις αποφάσεις του ΠΥΣΠΕ Α’ Αθήνας το 2022 που δικαίωσε πλήρως προϊσταμένες και διευθυντές ως απεργούς από την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, καθώς και τις αποφάσεις του διοικητικού εφετείου της Αττικής που δικαίωσε τους ίδιους/ίδιες προϊσταμένες και διευθυντές για το ίδιο ζήτημα υπογραμμίζοντας ότι δεν μπορούν να διωχθούν αφού συμμετέχουν στην νόμιμα προκηρυγμένη απεργία-αποχή του σωματείου τους.

 

Κυβέρνηση και υπουργείο επιδιώκουν κι ελπίζουν να δώσουν συντριπτικό χτύπημα στον αγώνα μας ενάντια στην αξιολόγηση δια μέσου της ποινικοποίησης της αντίστασης και της καταστρατήγησης του συνταγματικού δικαιώματος στην απεργία. Η επιδίωξή τους είναι συνυφασμένη με την πρόταση για κατάργηση της μονιμότητας μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης, με βασικές πλευρές την ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης.

Η 21Η ΓΕΝΑΡΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ  ΑΠΕΡΓΙΑΚΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ.ΟΛΜΕ ΚΑΙ ΔΟΕ ΝΑ ΚΗΡΥΞΟΥΝ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ! ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΛΕΣΟΥΝ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΗ.

Στις 21 Γενάρη η εκπαίδευση από τη μία άκρη της Ελλάδας στην άλλη, να βγει  στο δρόμο!

Αποτελεί ζήτημα κρίσιμης  σημασίας η περιφρούρηση του δικαιώματος της απεργίας, όπως αυτού της απεργίας αποχής! Η 21η Γενάρη πρέπει να γίνει μέρα καταδίκης του Υπουργείου και της κυβέρνησης, της επίθεσης στο απεργιακό δικαίωμα, στους συλλογικούς αγώνες  και τα σωματεία.Καταγγέλλουμε  την αντεργατική, αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘΑ και την επιχείρηση εκφοβισμού  με μπαράζ πειθαρχικών διώξεων. 

Η κυβέρνηση συνεχώς θωρακίζεται απέναντι στους αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας. Στο δημόσιο σχολείο χιλιάδες είναι οι διώξεις εκπαιδευτικών που διώκονται πειθαρχικά γιατί συμμετέχουν στις αποφάσεις των σωματείων τους ενάντια στην αξιολόγηση. Το καλοκαίρι ψήφισε ένα νέο νόμο για τα Πειθαρχικά σε όλο το Δημόσιο, με χαρακτηριστικά ιδιώνυμου που αυστηροποιεί τις ποινές και  επιχειρεί να τρομοκρατήσει και να οδηγήσει σε απόλυτη σιγή νεκροταφείου παντού. 

Η 21η Γενάρη να γίνει μέρα πανελλαδικής πανεκπαιδευτικής  απεργιακής κινητοποίησης  ενάντια στα χιλιάδες πειθαρχικά και να σταθούμε αλληλέγγυοι  στις/στους χιλιάδες συναδέλφισσες/ους μας  που διώκονται γιατί υλοποιώντας τις συλλογικές αποφάσεις αγωνίστηκαν κι αγωνίζονται απέναντι στην εκπαίδευση εμπόρευμα, της ιδιωτικοποίησης, της φτώχειας και του ανταγωνισμού, της κατηγοριοποίησης,  του κανιβαλισμού των δεικτών και των πλατφορμών, στην εκπαίδευση αυταρχισμού και τρομοκρατίας, των ποινών και τιμωριών, της σιωπής και του φόβου, μακριά από τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας, αλλά και τη συνολική αντιλαϊκή  πολιτική της ,τη στάση της στο ζήτημα της Παλαιστίνης, στα εργασιακά, στο έγκλημα στα Τέμπη. Μαζί με τις συναδέλφισσες μέχρι την νίκη!

Κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘΑ αδυνατούν να εφαρμόσουν την πολιτική της αλλαγής dna του δημόσιου σχολείου, εξαιτίας των ισχυρών αντιστάσεων του μαχόμενου εκπαιδευτικού κινήματος, για αυτό καταφεύγουν στον  καταναγκασμό και στον  εκβιασμό. Εδώ και πέντε χρόνια απειλούν και τρομοκρατούν αλλά δεν θα τους περάσει! Απαιτούμε και διεκδικούμε την πλήρη απαλλαγή και δικαίωση των συναδελφισσών μας. Η προσπάθεια της κυβέρνησης και του Υπουργείου να τρομοκρατήσει τον κλάδο θα πέσει στο κενό.

 Καλούμε:

•                κάθε συνδικάτο και σωματείο εκπαιδευτικό, αλλά και δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να σταθούν στο πλευρό των απεργών που απειλούνται.

•                Τους συναδέλφους-ισσες να συμμετέχουν στις  πανελλαδικές κινητοποιήσεις σε όλες τις πόλεις και στην Τρίπολη για την ανάδειξη του ζητήματος ως κορύφωση της επίθεσης της κυβέρνησης στο απεργιακό δικαίωμα που ξεπερνά τα εκπαιδευτικά πλαίσια και αποκτά χαρακτηριστικά πολιτικής σύγκρουσης!  . 

Στην Αθήνα  ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ καλούν σε μαζική συμμετοχή στην κινητοποίηση στην Τρίπολη και ταυτόχρονα οργανώνουν  συγκέντρωση την Τετάρτη 21/1, ώρα 13.00 κινητοποίηση στην πλατεία Κλαθμώνος με πορεία στη Βουλή, προκειμένου να εκφραστεί αγωνιστικά και η συμμετοχή των συναδέλφων-ισσων που αδυνατούν να μετακινηθούν στην Τρίπολη. Δυστυχώς η πρόταση που καταθέσαμε ως ΕΑΠ προς το Δ.Σ της Ε΄ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής, για να καλέσουμε και εμείς στην κινητοποίηση στην Αθήνα , προκειμένου να διευκολύνουμε την μεγαλύτερη δυνατή αγωνιστική αντίδραση των συναδέλφων/ισσων, συνάντησε την άρνηση όλων των παρατάξεων στο Δ.Σ (ΔΑΚΕ,ΑΣΕ,ΠΕΚ). 

Καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς της ΕΛΜΕ αφενός να δηλώσουν συμμετοχή στο mail της ΕΛΜΕ (eelme.anatt@gmail.com ) για τη συμμετοχή στην κινητοποίηση στην Τρίπολη, προκειμένου να οργανώσουμε τη μετακίνηση και αφετέρου για όσους/ες δεν μπορούν να μετακινηθούν στην Τρίπολη  να συμμετέχουν μαζικά  στην συγκέντρωση των ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ Αττικής, 13.00 , στην πλατεία Κλαυθμώνος. 

ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ

Αύξηση της χρηματοδότησης για πλήρη κάλυψη των αναγκών των σχολικών μονάδων

15% του προϋπολογισμού για την Παιδεία και όχι για την οικονομία πολέμου

Να αποσυρθεί τώρα η διάταξη του νομοσχεδίου για την πλήρη κατάργηση των σχολικών επιτροπών

Σε συνέχεια του νόμου 5056/23 (Οκτώβριος 23) o οποίος προέβλεπε την κατάργηση των σχολικών επιτροπών και το πέρασμα των αρμοδιοτήτων τους στους δήμους από τις 30/6/2024, και την κατ΄ εξαίρεση διατήρησή τους σε δήμους με περισσότερα από 100 σχολεία (πχ Αθήνας, Θες/νίκης κλπ), αναρτήθηκε για άλλη μια φορά αιφνιδιαστικά, στις 24/12/2025 μέσα στις γιορτές, νέο νομοσχέδιο, που η διαβούλευσή του τελειώνει στις 8/1/2026, όπου στο άρθρο 31, προβλέπει την πλήρη κατάργηση όλων των σχολικών επιτροπών από 1/8/2026ακόμα και αυτών που είχαν απομείνει στους μεγάλους Δήμους.

Η κατάργηση των σχολικών επιτροπών από το Υπουργείο Εσωτερικών και την κυβέρνηση ΝΔ, είναι ένα ακόμα βήμα στην περικοπή των δαπανών για την Δημόσια Παιδεία, με βάση τον Δημοσιονομικό κόφτη -  σφαγείο όλων των κοινωνικών δαπανών, των πολιτικών της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, για να υπάρξει ενίσχυση των επιχειρήσεων του πολέμου. 

Όταν οι δαπάνες για την δημόσια παιδεία το 2026, είναι μειωμένες κατά 77 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2025, ενώ στην τριετία  2023 – 2026, οι δαπάνες για την παιδεία έχουν μειωθεί από το 8,4% στο 7,8% του κρατικού προϋπολογισμού, κι από το 2,8% του ΑΕΠ στο 2,6% του ΑΕΠ, όταν προβλέπονται περικοπές στην Παιδεία την επόμενη τριετία 2026-29, 695 εκατομμύρια ευρώ, τότε ο καθένας καταλαβαίνει ότι η υποχρηματοδότηση και υπονόμευση της δημόσιας εκπαίδευσης είναι ο στόχος και ότι κάθε "μεταρρύθμιση" απόφαση ή νόμος, όπως αυτός για την κατάργηση των σχολικών επιτροπών  υπηρετεί αυτό το σκοπό. 

Η μέχρι τώρα εμπειρία από την  κατάργηση των σχολικών επιτροπών στους περισσότερους δήμους δείχνει ότι ενισχύθηκαν οι περικοπές στις  πάγιες δαπάνες και έμειναν ακάλυπτα τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων αφού έγινε πιο δύσκολη η υπέρβαση του προϋπολογισμού των δήμων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας που ήταν το άλλοθι για να μένουν ακάλυπτα τα σχολεία από αναλώσιμα (χαρτί, μελάνι, αναλώσιμων εργαστηρίων, πετρέλαιο θέρμανσης, καθαριστικών προϊόντων). Σε ό,τι αφορά τις έκτακτες δαπάνες, μετά την κατάργηση των σχολικών επιτροπών η απίστευτη γραφειοκρατία  από την υποβολή του αιτήματος,  την έγκριση μέχρι την εκταμίευση και την πληρωμή των κατασκευαστών ή των καταστημάτων αγορών, αλλά και η συνήθης απόρριψη των αιτημάτων πάλι λόγω δημοσιονομικών περικοπών, έχει εντείνει την  εγκατάλειψη των σχολείων,  στα οποία πέφτουν ταβάνια και παράθυρα, τα οποία πλημμυρίζουν, όπου μαθητ(ρι)ες κινδυνεύουν μέσα στους σχολικούς χώρους ή βασανίζονται μαζί με τους εκπαιδευτικούς στην καθημερινότητά τους χωρίς τα στοιχειώδη για να κάνουν τη δουλειά τους. Συχνότερο έχει γίνει πλέον το φαινόμενο, οι περιφέρειες να κλείνουν τα ανοχύρωτα σχολεία και να στέλνουν τους/τις μαθητ(ρι)ες στην τηλεκπαίδευση για να μην φανεί η γύμνια των σχολείων σε μια μπόρα, μια παγερή ημέρα ή σε έναν καύσωνα. 

Οι διευθυντ(ρι)ες εξωθούνται και επιδιώκεται η σύνδεση της θετικής αξιολόγησης των ίδιων και των σχολικών μονάδων αλλά και των εκπαιδευτικών, με την εξασφάλιση πόρων για το σχολείο, άλλοτε ζητώντας από γονείς να βάλουν το χέρι στην τσέπη, άλλοτε εξασφαλίζοντας χορηγίες από “δωρητές” με το αζημίωτο της προβολής τους (Μαριέττα Γιαννάκου και διαφήμιση επώνυμων τραπεζών), άλλοτε κάνοντας προγράμματα ERASMUS για να πάρουν κάποια χρήματα ή ακόμα εμπλέκοντας μαθητ(ρι)ες σε εμπορευματικές δράσεις για την εξασφάλιση μικροποσών για την κάλυψη κάποιων εξόδων, ή ακόμα και την χρησιμοποίηση πολιτικών προσβάσεων για την ευνοϊκότερη κάλυψη των αναγκών των σχολείων σε σχέση με άλλα. 

Αυτή είναι η αξιολόγηση και η “αυτονομία” της σχολικής μονάδας. Η απόσυρση του κράτους από την κρατική χρηματοδότηση των σχολείων, η μετατροπή των σχολείων  σε επιχειρήσεις “φορώντας τη φανέλα” του χορηγού, με διευθυντ(ρι)ες managers και γονείς και μαθητ(ρι)ες πελάτες. 

Εν κατακλείδι η κατάργηση των σχολικών επιτροπών είναι το μέσο και όχι η αιτία για την οικονομική εξαθλίωση των σχολείων. 

ü Με την κατάργησή τους και το πέρασμα των αρμοδιοτήτων τους στα Δημοτικά Συμβούλια και κατ΄ ουσίαν στις Οικονομικές Επιτροπές, οι αποφάσεις και o έλεγχος της μηδαμινής, υποτυπώδους χρηματοδότησης των σχολείων, συγκεντρώνονται στην κεντρική εξουσία και το τοπικό κράτος (Δήμοι), περιορίζεται ο έλεγχος και οι πιέσεις των κοινωνικών μαζικών φορέων (Ενώσεις Γονέων, Σωματεία Εκπαιδευτικών) για αύξηση της χρηματοδότησης για τα λειτουργικά και κτηριακά έξοδα των σχολείων και συγχρόνως προάγεται η αδιαφάνεια στην κατανομή των ισχνών πόρων.

ü Η “σαλαμοποίηση” της κατάργησης των σχολικών επιτροπών αποκαλύπτει τη μεθόδευση διαμόρφωσης όρων για την αποποίηση της ευθύνης κρατικής χρηματοδότησης του σχολείου («αυτονομία» σχολικής μονάδας) και την παράδοση του δημόσιου σχολείου στην αγορά. 

ü Αποτελεί ένα βήμα για την  αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και την ατομική αξιολόγηση για τη μέτρηση του βαθμού αυτονόμησης της σχολικής μονάδας από την κρατική χρηματοδότηση,  και της συμβολής των εκπαιδευτικών στην αναζήτηση χορηγών. 

 

Με αφορμή την έκτακτη συνάντηση των ΔΣ της ΟΛΜΕ και ΔΟΕ με τον Δήμαρχο Αθηναίων στις 5/1/2026 με θέμα την κατάργηση των σχολικών επιτροπών, και τη διαμαρτυρία ως προς αυτό των δημοτικών αρχών των Δήμων Αθηναίων, Θεσσαλονίκης, Πειραιά, Περιστερίου, Ιωαννιτών, οι Παρεμβάσεις ΔΕ δηλώνουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι διαχειριστικό, ούτε προέκυψε τώρα με την κατάργηση των τελευταίων σχολικών επιτροπών. 

 

Οι δημοτικές αρχές είναι συνυπεύθυνες δεδομένου ότι δεν αμφισβήτησαν τη Δημοσιονομική πειθαρχία στην πολεμική οικονομία και την ταξική πολιτική των περικοπών του αντιλαϊκού προϋπολογισμού. Ανέλαβαν τον ρόλο του διαχειριστή της υποχρηματοδότησης των σχολείων εντός του πλαισίου των Δημοσιονομικών περικοπών των κοινωνικών δαπανών αλλά και διαχείρισης  των αντιδράσεων των πολιτών (στον Δήμο Αθηναίων  δεν έχει συγκροτηθεί ακόμα η Δημοτική Επιτροπή Παιδείας στην οποία έχουν λόγο εκπαιδευτικοί και γονείς), αρνούνται συστηματικά τα πάγια αιτήματα των εκπαιδευτικών σωματείων για έκτακτη επιχορήγηση. Φτάνουν να παρακρατούν έως και το 70% της πενιχρής κρατικής χρηματοδότησης των σχολείων (πχ Δήμος Αθηναίων, Χαλκηδόνας), χρησιμοποιώντας το απόθεμα από την παρακράτηση των χρημάτων για κάλυψη επισκευών αντί για την κάλυψη λειτουργικών εξόδων, ενώ παράλληλα κάνουν πελατειακή πολιτική χωρίζοντας τα σχολεία σε ευνοημένα και μη ευνοημένα.  Η πολιτική χρηματοδότησης των σχολείων δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πεδίο επικοινωνιακής πολιτικής. 

 

Διεκδικούμε:

- Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του κρατικού προϋπολογισμού και πλήρη κάλυψη των αναγκών των σχολείων από τον κρατικό προϋπολογισμό.  

- Πλήρη απόδοση της κρατικής χρηματοδότησης των σχολείων για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών χωρίς παρακράτηση. 

- Να αποσυρθεί  στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών το άρθρο για την  κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών και να επανέλθουν οι Σχολικές Επιτροπές σε όλους τους Δήμους. 

- Άμεση κρατική κάλυψη των πάγιων αναγκών των σχολείων, των λογαριασμών ηλεκτρικού, νερού, φυσικού αερίου, τηλεφώνου, ίντερνετ, του πετρελαίου, απευθείας από το υπουργείο εσωτερικών και τους δήμους.

- Άμεση νομοθετική πρωτοβουλία για τη θέσπιση δωρεάν τιμολογίων Ενέργειας και ύδρευσης για τις σχολικές μονάδες και απαλλαγή των σχολικών δαπανών από ΦΠΑ.

- Μαζικές μόνιμες προσλήψεις στους δήμους με βάση τις ανάγκες όλων των ειδικοτήτων. 

- Όχι στο “αυτόνομο” σχολείο επιχείρηση, στην αξιολόγηση –κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών. 

Να σπάσει η δημοσιονομική πειθαρχία της πολεμικής οικονομίας κυβέρνησης και ΕΕ.

Δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά!

Ο ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

8/1/1991 Δολοφονία Νίκου Τεμπονέρα,  8/1/2026  35 χρόνια μετά

Συγκέντρωση – Διαδήλωση την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2026 Ώρα 18:00,Σχολικό Συγκρότημα «ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ»

Ο ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

για Ψωμί, Παιδεία, Υγεία, Ειρήνη, Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Δημόσια κοινωνικά αγαθά

Η νίκη του πανεκπαιδευτικού κινήματος του 1990 και η απόσυρση του αντιεκπαιδευτικού πολυνομοσχεδίου Κοντογιαννόπουλου, παρακαταθήκη για τους σημερινούς αγώνες. 

Στις 8 προς 9 Γενάρη του ΄91 δολοφονήθηκε στις πύλες  σχολικού συγκροτήματος 3^ου -7^ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας, ο αγωνιστής, αριστερός  καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας, μέλος των Παρεμβάσεων, της ΕΛΜΕ Αχαΐας, και του Εργατικού Αντιϊμπεραλιστικού Μετώπου, από τους λοστούς της συμμορίας των ΟΝΝΕΔιτών Καλαμπόκα – Σπίνου – Μαραγκού.   Πλήρωσε με την ζωή του την απόφαση της κυβέρνησης Κων. Μητσοτάκη και του αλήστου μνήμης Υπ. Παιδείας Β. Κοντογιαννόπουλου να ανακαταλάβουν και ν’ ανοίξουν τα σχολεία με κάθε τρόπο οι ΟΝΝΕΔίτες, οι ασφαλίτες και κάθε είδους παρακρατικοί μηχανισμοί προκειμένου να καταστείλουν τις ογκούμενες μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις ενάντια στον αντι-εκπαιδευτικό νόμο της κυβέρνησης Κων. Μητσοτάκη. 

Οι μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις, καταλήψεις και διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων κόσμου σε όλη την Ελλάδα, ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1990 ενάντια στο πολυνομοσχέδιο για την παιδεία επί κυβέρνησης Κων. Μητσοτάκη και Υπουργού Παιδείας Β. Κοντογιαννόπουλου, το οποίο προέβλεπε μεταξύ άλλων εξετάσεις από το Γυμνάσιο στο Λύκειο, κατάργηση των 15μελών μαθητικών συμβουλίων, κατάργηση των αδικαιολόγητων απουσιών, επιβολή pointsystem ελέγχου και ποινικοποίησης ακόμα και της εξωσχολικής ζωής των μαθητών, επαναφορά της ποδιάς, της καθημερινής προσευχής και του ομαδικού εκκλησιασμού, έπαρση της σημαίας, λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές, διαγραφές φοιτητών, περιορισμό του πανεπιστημιακού ασύλου στα ΑΕΙ και περικοπές των παροχών στους φοιτητές. 

Το μαθητικό - φοιτητικό εξεγερτικό φθινόπωρο του 1990, ήρθε ως συνέχεια του νεοσυντηρητικού χειμώνα της κυβέρνησης ΝΔ πατρός Μητσοτάκη, που είχε ψηφίσει αντιασφαλιστικό αντιαπεργιακό νομοσχέδιο, της άνοιξης των καταλήψεων εργοστασίων όπως στην Πειραϊκή Πατραϊκή στην Πάτρα, στο Μαντούδι κλπ, ως συνέχεια του καλοκαιριού του ίδιου χρόνου, οπότε πρωτοφανείς σε μαζικότητα Γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ όλης της χώρας, είχαν αποφασίσει μαχητική απεργία μέσα στις εξετάσεις, ενάντια στο νέο κύμα λιτότητας, με αιτήματα για αύξηση των μισθών, μείωση του ορίου συνταξιοδότησης και αύξηση των διορισμών.

Οι μαθητικοί αγώνες που διεκδίκησαν το δικαίωμα στη μόρφωση και τη δημόσια δωρεάν Παιδεία, εναντιώθηκαν στον αυταρχισμό, την εθνικοφροσύνη, την καταστολή, φτάνοντας τον Δεκέμβριο του 1990 να είναι κατειλημμένα περισσότερα από το 70% των σχολείων, με επέκταση των καταλήψεων στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, οι οποίες μέσα σε δύο μήνες κατάφεραν να αποκτήσουν πανεκπαιδευτικά χαρακτηριστικά, και να αγκαλιαστούν ευρύτερα από τον λαό.

Οι διακοπές των Χριστουγέννων δεν σταμάτησαν τις κινητοποιήσεις. Η αυγή του 1991, έβρισκε την εκπαίδευση σε όλη τη χώρα σε αγωνιστικό αναβρασμό. Απέναντι στον μαθητικό ξεσηκωμό η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχείρησε την «ανακατάληψη των σχολείων» ενεργοποιώντας την ΟΝΝΕΔ αλλά και τους παρακρατικούς μηχανισμούς με τους οποίους ανέκαθεν είχε και έχει διαύλους επικοινωνίας. Οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Τεμπονέρα ήταν ο Καλαμπόκας και οι λοιποί ΟΝΝΕΔίτες, αλλά οι ηθικοί αυτουργοί ήταν η κυβέρνηση της ΝΔ και το πολιτικό σύστημα που υπηρετούσε. Μην ξεχνάμε ότι –ως απότοκο μιας βαθιάς πολιτικής κρίσης- η κυβέρνηση  Μητσοτάκη επικράτησε μετά από απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις και κυβερνήσεις συνεργασίας με τον Συνασπισμό (ΚΚΕ-ΕΑΡ) και το ΠΑΣΟΚ.

Μετά τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα, ακολούθησε μεγάλη πολυήμερη λαϊκή εξέγερση σε Πάτρα, Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, ενάντια στον αυταρχισμό και την κρατική καταστολή, με αποτέλεσμα την παραίτηση του υπουργού παιδείας Κοντογιαννόπουλου και την απόσυρση όλου του νομοσχεδίου από τον διάδοχο Σουφλιά.

35 χρόνια μετά τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα

Το κράτος και οι κυβερνήσεις του συνέχισαν και συνεχίζουν την δολοφονική τους πολιτική, στην παιδεία την υγεία, στις μεταφορές, με τις περικοπές και την ιδιωτικοποίηση όλων των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών. Ο λαός βρίσκεται στη δίνη της αντιδραστικής ολομέτωπης επίθεσης της κυβέρνησης της ΝΔ. Γίνεται καθημερινότητα η φτώχεια, η στυγνή εκμετάλλευση, τα «εργατικά ατυχήματα», ο πόλεμος. Η κυβέρνηση υιού Μητσοτάκη παρά την οργή και τη δυσαρέσκεια του λαού και της νεολαίας από την αντιλαϊκή, αντιεκπαιδευτική πολιτική με την πλήρη συναίνεση των ΣΥΡΙΖΑ/ΠΑΣΟΚ/ακροδεξιάς επιδιώκει να επιβάλλει με σκληρούς αντιδημοκρατικούς νόμους τις πολιτικές Ε.Ε. και ΝΑΤΟ και να τσακίσει τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Προβάλλεται ως αδιαμφισβήτητη κανονικότητα η βαριά λιτότητα, η μείωση των κοινωνικών δαπανών, οι ιδιωτικοποιήσεις και εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας, των μεταφορών. της ενέργειας, οι αντεργατικοί και αντισυνδιακαλιστικοί νόμοι (13ωρο, συμβάσεις μηδενικού ωραρίου, απολύσεις, ελαστική εργασία), η κρατική καταστολή μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς, η επίθεση στη νεολαία που τη διώχνει από το σχολείο και τη μόρφωση, για να την στείλει στον πόλεμο.  Επίσης, η καθημερινότητα με τα σκάνδαλα, την Κοινή Αγροτική πολιτική της ΕΕ και την εξόντωση των μικρομεσαίων αγροτών, την πολεμική οικονομία, την εμπλοκή στη γενοκτονία των Παλαιστινίων, στον πόλεμο στην Ουκρανία και την γκαγκστερική επέμβαση των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα, που η κυβέρνηση υποστηρίζει. Με την αύξηση των κερδών των τραπεζών, των εταιρειών εμπορίου ενέργειας, των φαρμακοβιομηχανιών, με τις φοροαπαλλαγές, τη μείωση ασφαλιστικών εισφορών και αύξηση των φιλοεργοδοτικών νόμων.

Έτσι νικάμε

Το 1990 είναι η γενιά  των μαθητών και φοιτητών που σήμερα είναι γονείς, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι. Είναι η γενιά που σημάδεψε σα στάμπα τη ζωή τους ο παρατεταμένος αγώνας, που έφερε νίκες και άφησε παρακαταθήκες για τις επόμενες γενιές. Είναι η γενιά των συνταξιούχων εκπαιδευτικών που έζησε και συνέβαλε στους απεργιακούς αγώνες των εκπαιδευτικών, που άφησαν πίσω τους δικαιώματα και κατακτήσεις στις επόμενες γενιές. 

Χρέος του σύγχρονου εκπαιδευτικού, μαθητικού, φοιτητικού κινήματος είναι να δέσει τους αγώνες του με την αγροτιά των μπλόκων, που μάχεται για τον εαυτό της αλλά και το ψωμί όλου του λαού, για δικαιοσύνη, για δημόσια κοινωνικά αγαθά, ενάντια στον πόλεμο. 

Το 1990 -1991 ήταν μια εξεγερτική άνοιξη, με συνέχεια, διάρκεια, που ξεπέρασε τα όρια της αστικής κοινοβουλευτικής νομιμοφροσύνης όπως εκφραζόταν και από το ΚΚΕ, που ζητούσε μετά από συνάντησή του με τον τότε πρωθυπουργό Μητσοτάκη «μια κάποια αναστολή της εφαρμογής των Π.Δ.», καθώς «τα σχολεία πρέπει να λειτουργούν». 

Πάλης ξεκίνημα νέοι αγώνες, οδηγοί της ελπίδας οι νεκροί αγωνιστές!

Τιμή για πάντα στο Νίκο Τεμπονέρα!

Ζει, ζει ο Τεμπονέρας ζει, με Πέτρουλα-Λαμπράκη μας οδηγεί!

Μέχρι τη νίκη